زعفران گلی است شب‌‌زی که با ستاره‌ها سر از خاک بیرون می‌آورد و کشاورز باید قبل از طلوع آفتاب، گل‌ها را بچیند.

آفتاب عطر و رنگ زعفران را می‌دزدد. شاید می‌خواهد هیچ کسی نتواند در رنگ زرد با او رقابت کند.

سر شب خبری از گل نیست، فقط نیش‌های سفید زعفران از خاک بیرون زدند و تا قبل از طلوع بقیه‌ی گل‌ها هم به جمع من و ستاره‌ها اضافه می‌شوند. چند شبانه‌روز است که با دقت رفتار گل‌ها را زیر نظر دارم. می‌خواهم از بیرون آمدنشان زیر ستاره‌ها عکس بگیرم.

زعفران یادمان می‌اندازد که شب تا چه اندازه مهم است که تاریکی باید تاریک بماند، که همه‌ی ما به شب به همان معنای واقعی خودش نیاز داریم.

زعفران گیاهی است که در پاییز به گل می‌نشیند و زیست شبانه دارد. فرهنگ و فرآوری این طلای سرخ در فهرست میراث معنوی ملی ایران ثبت شده است.

رفتم و در مورد جایگاهش در جهان، تاریخ، ادبیات و اسطور‌های خودمان در ایران بیشتر فهمیدم.

مثلا فهمیدم که نظام زراعتش در گناباد مبتنی بر سیستم آبیار قنات، به عنوان میراث مهم کشاورزی در فائو به ثبت جهانی رسیده و خیلی بیشتر از قبل باید به آن توجه کنیم.