آیینه های لباس سوزن دوزی یکی یکی در آسمان میراث جهانی لوت ستاره شدند.

سیستان و بلوچستان یکی از سه استان میزبان بیابان لوت / میراث جهانی لوت و سوزن‌دوزی از هنرهای بومی مردم بلوچ است. خراسان جنوبی و کرمان هم میزبانان دیگر این بیابان شگفت‌انگیز هستند که در سال 1395 (2016 میلادی) در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

یونسکو این پرونده را با توجه به ویژگی‌های طبیعی خاص لوت و خصوصیات زمین‌شناسی ویژۀ این منطقه بررسی و در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.

کمیسیون ملی یونسکو در ایران گزارش کوتاه از این پرونده را منتشر کرده که می گوید قدمت تمدن دشت لوت به سه هزار سال قبل از میلاد بر می‌گردد!

از وقتی این میراث ثبت جهانی شده، گردشگران داخلی و خارجی که از کلوت شهداد بازدید می کنند چند برابر شده و باعث شده تا مردم به روستاهای حاشیۀ لوت مهاجرت معکوس کنند.

لوت زیبا

بیابان لوت و منظره‌های مختلف کویری هر کسی که به طبیعت علاقه دارد و به آن احترام می‌گذارد را به سوی خود دعوت می‌کند.

به جز روایت سوزن دوزی بلوچ و ستارگان، از میان عکس نوشته‌های خیال‌انگیز لوت، آن که خبر می‌دهد لوت پر از آب شده است و آنکه رد ستارگان را همچون دلباخته‌ای می‌بیند که دور محبوبش می‌گردد را دوست دارم.

منظره‌های طبیعی مختلف برای توسعه پایدار گردشگری و اکوتوریسم، شامل آسمان شب ، آسمان پر ستاره ، بدون آلودگی نوری و محبوب گردشگری نجومی ، گونه‌های گیاهی مثل گز (بید کویری)، تاغ (مجنون بیابانی) و نخل خرما و گونه‌های جانوری خاص مثل گربه شنی ، روباه شنی و زاغ بور می‌شوند.

تا صحبت از اکوتوریسم و گردشگری مسئولانه است، پیشنهاد می کنم کتاب اکوتوریسم را مطالعه کنید تا به اهمیت حفظ میراثی مثل هنر سوزن دوزی بلوچ هم پی ببرید.

میراث جهانی لوت (بیابان لوت) یک سایت ویژه اطلاع‌رسانی هم دارد که می توانید اطلاعات ارزشمندی از ویژگی های طبیعی و جغرافیایی، فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و گردشگری و همچنین آدرس و شماره تلفن خانه‌های بومگردی حاشیه لوت را دریافت کنید.

آلفونس گابریل پزشک و جهانگرد اتریشی حدودا صد سال پیش چند بار به ایران آمد و کویرها و بیابان‌های ایران را خیلی دقیق بررسی کرد. گوشه و خلاصه‌ای از این سفرنامه در شهداد و این منطقه از لوت که در عکس می‌بینید رخ داده است.

فرامرز نجد سمیعی این سفرنامه را ترجمه و با عنوان عبور از صحاری ایران نوشته و امیرحسین بختیاری، ناشر انتشارات ایرانشناسی به پاس احترام و شاگردی عباس جعفری / عباث جعفری آن را چاپ کرده است.